ಮುದುಕಿ , ನಾ ಕಂಡ ಮಹಿಳೆ

                            this photo courtesy PINTEREST 

 ಎಲ್ಲಿ ಹೋದೆ ಮುದುಕಿ

ನಿತ್ಯ ನೇಮದಿ ಬರುವಾಕಿ

ಬಾಯಾಗೆ ಎಲಿ ಅಡಿಕಿ
ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಮೆದುಕಿ
ಪಿಚ್ ಅಂತ ಉಗಳಾಕಿ
ಚೀಲ ಸೊಂಟಕ ನೂಕಿ

ಬುಟ್ಟಿಯಲಿ ಬೆರಣೀಯ ಹಾಕಿ
ತಲಿ ಮ್ಯಾಲ ಸಿಂಬಿಯನು ನೂಕಿ
ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಾರುತಾ ತಿರುಗಾಕಿ
ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಗೆರೆ ಬರದಾಕಿ

ಊರ ಸುದ್ದಿಯನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಾಕಿ
ಎಲಿ ಅಡಕಿ ಕೊಟ್ಟವರ ಹೊಗಳಾಕಿ
ಕೊಡದವರ ಉಗುಳುಗುಳಿ ತೆಗಳಾಕಿ
ಬುಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದೆತ್ತವ್ವ ಮೇಲೆ ಅನ್ನಾಕಿ

ಎಲ್ಲಿ ಹೋದಿಯಬೇ ಮುದುಕಿ
ಮನಿ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲಾಕಿ
ಬೋಣಿ ನಿಮದೇರೀ ಅನ್ನಾಕಿ
ಬ್ಯಾಡೆಂದ್ರು ಒಟ್ಟಿ ಹೋಗ್ಯಾಕಿ.

ರಚನೆ ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ ಬೆಲವಾಡಿ

ನೊಂದ ಹಸುಳೆಯ ಅಳಲು

 ನೊಂದ ಹಸುಳೆಯ ಅಳಲು

  image courtesy pinterest

ಪಲ್ಲವಿ

ಶಿಕ್ಷಕ ನಾ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆ, ಜ್ಞಾನ ಜ್ಯೋತಿಯೆಂದೇ ನಾ ನಂಬಿದೆ

ಚರಣಂ 1

ಪಾಂಡಿತ್ಯ ನಿಪುಣ ನೀ ಶಿಕ್ಷಕ, ಮೈಮನಮುಟ್ಟುವ ಪಾಠದ ಶಿಕ್ಷಕ

ಬಲು ಸಂಭ್ರಮದಿ ಬಂದಿಹೆ ಶಿಕ್ಷಕ, ವಿಧ್ಯೆ ಪ್ರಧಾಯಿಸೆನಗೆ ಓ ಶಿಕ್ಷಕ

ಚರಣಂ 2

ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರವ ಕಲಿಸುವೆನೆಂದೆ, ಅದ ಬಣ್ಣಿಸಲು ಬತ್ತಲೆಯಾಗೆಂದೆ

ಮುಟ್ಟಲು ನೀ ನನ್ನಂಗಾಗಗಳ ಒಂದೊಂದೆ, ಪುಳಕಿತಳಾಗಿ ನಾನಿಂದೆ

ಚರಣ 3

ಇದು ಪಾಠದ ನೆಪದ ಆಟವೋ, ನಿನ್ನ ದಾಹಕೆ ಸಹಪಾಟವೋ

ನನ್ನಂಗದಿ ಆಡಿದ ಚೆಲ್ಲಾಟವೋ, ನರಿಯೊಬ್ಬನ ನನ್ನೊಡನಾಟವೋ

ಚರಣ 4

ಅಭಯ ಹಸ್ತದ ರಕ್ಷೆಯನಿಟ್ಟೆ, ಅಳಿಸಲಾಗದ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಕೊಟ್ಟೆ

ಶಿಕ್ಷಕ ನೀನೆಂದು ನಂಬಿದೆ, ಘೋರ ಭಕ್ಷಕನಾಗಿ ನೀನಿಂದು ನಿಂದೆ

ಮಂಗಳ

ಗುರವೇ ದೇವ, ಗುರವೇ ವೈಭವ, ಗುರುಗಳೇ ಜಗದ ಜೀವ,

ಶಿಕ್ಷಕರೇ ನೀವ್ ಭಕ್ಷಕರಾಗದೆ, ನಂಬಿದ ಹಸುಳೆಗೆ ನೀಡುವ ಅಭವ.

 

ಶಿಕ್ಷಕ ನಾ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆ, ಜ್ಞಾನ ಜ್ಯೋತಿಯೆಂದೇ ನಾ ನಂಬಿದೆ

ಶಿಕ್ಷಕ ನಾ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆ, ಜ್ಞಾನ ಜ್ಯೋತಿಯೆಂದೇ ನಾ ನಂಬಿದೆ

ಶಿಕ್ಷಕ ನಾ ನಿನ್ನ ನಂಬಿದೆ, ಜ್ಞಾನ ಜ್ಯೋತಿಯೆಂದೇ ನಾ ನಂಬಿದೆ

 

 

ರಚನೆ: ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಬೆಲವಾಡಿ

ಉತ್ತರಹಳ್ಳಿ, ಸಂ: 94 48 48 89 10  

ಮುರಳಿ ನಾದ ಸುರಳಿ (ಅಷ್ಟಪದಿ) (ಆದ್ಯಂತ ಪ್ರಾಸ ಸಮಮಾತ್ರೆ)

 

Photo courtesy Pinterest

ಮುರಳಿ ನಾದ ಸುರಳಿ (ಅಷ್ಟಪದಿ) (ಆದ್ಯಂತ ಪ್ರಾಸ ಸಮಮಾತ್ರೆ)

 

ಅರಳಿ ಮರವನೇರಿ, ಕುಳಿತ ನೋಡು ನಮ್ಮ ಮುರಳಿ

ಮುರಳಿ ತನ್ನ ಲಹರಿಯಲ್ಲಿ, ನುಡಿಸುತಿದ್ದ ಮುರಳಿ

ಅರಳಿ ಮರದ ಎಲೆಗಳೆಲ್ಲ, ಕುಣಿಯುತಿತ್ತು ಅರಳಿ

ಮುರಳಿ ನಾದ ತೇಲುತಿರಲು, ರಾಧೆ ಮನವು ಅರಳಿ

ಮುರಳಿನಾದ ಸೆಳೆಯುತಿರಲು, ರಾಧೆ ಪಾದ ತೆರಳಿ

ಮುರಳಿ ನುಡಿಸುತಿದ್ದ ಮುರಳಿ, ರಾಧೆಯತ್ತ ಹೊರಳಿ

ಅರಳಿ ಮುರಳಿ ಕೊಟ್ಟ, ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ನಾದಸುರಳಿ

ಮರಳಿ ಮುದದಿ ನೆನೆದಿರುವಳು, ಮನದಿ ರಾಧೆ ಅರಳಿ.

ರಚನೆ: ಡಾ.ಪ್ರಭಾಕರ್ ಬೆಲವಾಡಿ 

ಕಳಿಸೋ ನನ್ ತವರೀಗೆ

 

ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿದೇವ ಕಳಿಸೋ ನನ್ ತವರೀಗೆ

(ಜಾನಪದ ಗೀತೆ ರಚಿಸುವ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರಯತ್ನ)

 

ಸತಿ:

ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿದೇವ ಕಳಿಸೋ ನನ್ ತವರೀಗೆ

ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿದೇವ ಕಳಿಸೋ ನನ್ ತವರೀಗೆ

 

ಪತಿ:

ಸಪ್ಪಿರದ ತವರೂರ ನಾನಿಂದು ಬಲ್ಲೇ  

ಅಪ್ಪಿಲ್ಲ, ಅವ್ವಿಲ್ಲ ಅಳಬೇಡ ನಲ್ಲೇ          

ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋರು ಅಲ್ಲಾರಿಹರೆ ಹೇ ನಲ್ಲೇ

ತಪ್ಪಿ ಕೂಡ ನಿನ್ ತವರ ನೆನಿಬೇಡ ನಲ್ಲೇ

ತೋರಿಸು ಅಲ್ಲೀಗ ನಿನ್ನೋರು ಇಹರಾರೇ?

 

ಸತಿ:

ಪ್ರೀತಿಯ ಪತಿದೇವ ಕಳಿಸೋ ನನ್ ತವರೀಗೆ

ಅಲ್ಲಿಹ ಸೊಬಗ ಬಣ್ಣಿಸಲಿ ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ?
           

ಹೊಳೆಯ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ತೆಂಗಿನಾ ತೋಟ               

ಅದರ ಹಿಂದಿಹುದು ಗಿರಿಯಂಚಿನಾ ನೋಟ

ನಟ್ಟ ನಡು ನಾ ಹಾಡೋಡಿ ಬರೋ ದ್ವಾರ

ನಾ ಹೀರುತ ಬರುವ ಅಪ್ಪನ ಯೆಳನೀರ

ಕರೆದಿಹುದೆನ್ನಾ ತವರೂರು, ಆ ನನ್ನ ನೆನೆಸಿನೂರು.

 
ಪತಿ:

ಮುದ್ದ ಮಾಡೋರು, ಬಿದ್ದರೆತ್ತೋರಿಲ್ಲಾ,

ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿ ನಿನಗಲ್ಲಿ ಹಾಕೋರಿಲ್ಲಾ   

ಎತ್ತಿ ತೂರೋರಿಲ್ಲ, ಅದು ನಿನ್ನ ತವರೂರಾ?

 

ಸತಿ:

ಹಚ್ಚ ಹಸಿರ ತೆನೆ, ಬಾಗಿರುವ ಬಾಳೆ ಗೊನೆ,

ಮೆಚ್ಚೆದ್ದು ಸುರಿವ ಹನಿಹನಿಯ ಮಳೆ ಸೋನೆ

ಜುಳು ಜುಳು ಹರಿವುದು ಹೊಳೆ ನಗುತಲಿ ತಾನೆ

ಬುಳುಬುಳನೆ  ನೆಗೆಯುವುದು ಮೀನು ತಂತಾನೆ

ಅಂತಹುದು ಕೇಳಯ್ಯ ನನ್ನ ತವರೂರು.

ಅಗಸಿಯ ದ್ವಾರ, ಗುಡಿ ಗೋಪುರ ನಿಂತಾವ

ತೆಂಗ ಗರಿ ತೂಗಿ, ತಲೆ ಬಾಗಿ ಕರಿತಾವ

ಗೋವುಗಳು ನಲಿದು ನೊರೆ ಹಾಲ ಕರೆದಾವ

ಅಂತಹುದು ನೋಡಯ್ಯ ನನ್ನ ತವರೂರು.

ಮಾವಿನ ಗಿಡದ ಕೊಂಬ್ಯಾಗ ಹಗ್ಗವ ಕಟ್ಟಿ

ನನಗೆಂದು ಕೂರೆ ಅದಕ ಕೋಲನೊಟ್ಟಿ,

ಮ್ಯಾಲಿಂದ ಕೆಳಗ ನನ್ನ ತೇಲಾಡ ಬಿಟ್ಟಿ

ಗೆಳತಿಯರೋ ಕುಣಿದಾರು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ

ಅಂತಹುದು ಕೇಳಯ್ಯ ನನ್ನ ತವರೂರು.


ಕೆಸರಾಗ ಜಾರಿ, ಕೆರಿಯಾಗ ತಾ ಹಾರಿ

ಮೇಲಕ್ಕ ಚಡ್ಡಿಯ, ರೊಯ್ಯಂತ ತಾ ತೂರಿ

ನಗತಾನ ಪೋರ, ತನ್ನ ಹಲ್ಲನ್ನು ಬೀರಿ                                                 

ನಗತಾಳ ಪೋರಿ, ಕೆರಿ ದಂಡೆಯನು ಏರಿ

ಕಳಿಸಯ್ಯ ನನ್ನಿನಿಯ ಅಂತ ತವರೀಗೆ.

ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆಗೆ ಏತಕೆ ಕಾಸು

ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದವರ ಅಕ್ಕರೆಯೇ ಸೊಗಸು

ಗುಬ್ಬಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಇಲ್ಲ್ಹೆಂಗೆ ಬರತಾವ

ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗಳದಾಗ ಆಡುತ ಇರ್ತಾವ

ಕಳಿಸಯ್ಯ ನನ್ನಿನಿಯ ಅಂತ ತವರೀಗೆ.
   

ಉಂಡು ಬರುವೆನೊಮ್ಮೆ ತವರೂರ ಶೃಂಗಾರ

ಕಂಡು ಬರುವೆನು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ತವರೂರ

ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಬೀಳುತಿದೆ ತವರಿನ ಕನಸು

ಭಾಗ್ಯದ ಓ ಸರದಾರ ತಡವೇಕೆ ಕಳಿಸು

ಯಾರಿರಲಿ, ಇರದಿರಲಿ, ಅದೇ ತವರೂರ 

 

ಪತಿ:

ಇದ್ದರಿರಲೇಕೆ ನಲ್ಲೆ ಅದು ಬಲು ದೂರ

ಇದ್ದರಿರಲೇಕೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಬೇಸಾರ

ನೋಡಿ ಬಾ ನಲ್ಲೆ ಅಂತಿರುವ ತವರೂರ

ನೋಡಿ ಬಾ ನಲ್ಲೆ ನೀ ನಿನ್ನ ಕನಸೂರ.

 

ಸತಿ:                                                    

ತಂಗಳುಣ್ಣದಿರು, ನೀ ಮದಿರೆ ಮುಟ್ಟದಿರು

ಎಂಜಲಿಗೆ ನೀನೆಂದೂ ಕೈ ಹಾಕದಿರು

ಚಂಚಲತೆಯ ಓ ನನ್ನೊಲುಮೆ ಬಂಗಾರ 

ನೋಡೋಡಿ ಬರುವೆ ನಾ ನನ್ನ ತವರೂರ

 

ದಿನನಿತ್ಯ ಬರುವಳು ನೋಡಯ್ಯ ಕೆಲಸದಾಕೆ

ಜಾರೀತು ನಿನ ಪಂಚೆ ಇನಿಯ ಬಲು ಜೋಕೆ

ಅತ್ತ ಏರುತಿರೆ ಈ ತವರೂರ ಬಯಕೆ

ಇತ್ತ ಕಾಡುತಿದೆ ನನ್ನ ನಲ್ಲನಾರೈಕೆ

 

ತವರೂರ ಮುಟ್ಟಿ, ರಂಗೋಲಿಯ ಇಟ್ಟಾಕೆ

ಹೀಂಗ ಹೋಗಿ ಹಾಂಗ ಓಡೋಡಿ ಬರುವಾಕೆ.

 

ಹೋಗಿ ಬರುವೇ ನಾನೀಗ ನನ್ ತವರೀಗೆ

ಹೋಗಿ ಬರುವೇ ನಾನೀಗ ನನ್ ತವರೀಗೆ.

 

 

ಕರ್ತೃ: ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಬೆಲವಾಡಿ

(ಭಾಗ್ಯದ ಬಳೆಗಾರ ಜಾನಪದ ಗೀತೆಯ ಕರ್ತೃವಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತಾ)

Thanks to Pinterest for the picture.

ಏಕಮ್ ಏಕಮ್ ಕರುಣಾಕಾರಂ

 

ಏಕಮ್ ಏಕಮ್ ಕರುಣಾಕಾರಂ

“ಶಿವಾಯ ವಿಷ್ಣು ರೂಪಾಯ, ಶಿವರೂಪಾಯ ವಿಷ್ಣವೇ, 

ಶಿವಸ್ಯ ಹೃದಯಂ ವಿಷ್ಣುಃ, ವಿಷ್ನೋಷ್ಚ ಹೃದಯಂ ಶಿವಃ.”

ಇರುವನಕ ಶಿವನದೇ ವಾದ, ಇಲ್ಲವಾದಾಗ ವಿಷ್ಣು ಪಾದ.

ಇರುವನಕ ಆ ಶಿವನೇ ಆಧಾರ, ಇಲ್ಲವಾದಾಗ ವೈಕುಂಠ ಧ್ವಾರ.

ಇದ್ದಾಗ ನಿತ್ಯ ಶಿವನಿಗೆ ಅರ್ಚನೆ, ಹೋದಾಗ ವೈಕುಂಠ ಸಮಾರಾಧನೆ.

ಇರುವನಕ ರುದ್ರಕವಚದ ಆಯಾಮ, ಹೋದಾಗ ವಿಷ್ಣು ಸಹಸ್ರನಾಮ.

ಇಲ್ಲಿರುವ ಭುವಿಯೇ ಕೈಲಾಸ, ಹೊರಡು ಅಲ್ಲಿಹುದು ವೈಕುಂಠ ವಾಸ.

ಜ್ಞಾನ ಪ್ರದಾಯಕ ರೂಪಂ ಶಿವಂ, ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರದಾಯಕ ರೂಪಂ ವಿಷ್ನುಂ,

ರೂಪಂ ಅನೇಕಂ, ನಾಮಂ ಅನೇಕಂ, ಕರುಣಾಕಾರಂ ಭಗವಂತಮೇಕಂ ಏಕಂ.  

ಪ್ರಭಾಕರ ವಿರಚಿತ ಪರಮಾರ್ಥಸತ್ಯಮೋದಕಂ, ಪ್ರಚೋದಕಂ, ಪ್ರಭೋದಕಂ.

ರಚನೆ: ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಬೆಲವಾಡಿ

ಶ್ರೀ ಶಾರ್ವರಿನಾಮ ಸಂವತ್ಸರ, ಉತ್ತರಹಳ್ಳಿ, ಬೆಂಗಳೂರು.

“ಅಂತಿಂತ ತ್ರಾಸು ಇದು ಅಲ್ಲ”

 

“ಅಂತಿಂತ ತ್ರಾಸು ಇದು ಅಲ್ಲ”

ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ

ಬಸ್ಸಿನಲಿ ಪಯಣ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದೆ,

ಕಿಡಕಿಯ ಪಕ್ಕದಾಸನ ಕುಳಿತೆ,

ಬಂದಳು ಹದಿನೆಂಟರ ವನಿತೆ,

“ನಾನಲ್ಲಿ” ಅಂದಳು ಮುಸುನಗುತೆ.

.............

ಪಯಣ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಕಾವೇರುತ್ತಿತ್ತು,

ಕರವಸ್ತ್ರ ಹಣೆಯ ನೇವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು,

“ಕಿಡಕಿ ಸರಿಸಲೇ” ಎಂದಳಾ ವನಿತೆ,

ತಿಳಿಗಾಳಿ ತೇಲುತ ಒಳಗೆ ಬರುತೆ,

ಅನಿಸಿತ್ತು ಈಕೆಯದದೆಂತಹ ನಡತೆ.

............

ಕ್ಷಣಗಳು ಕಳೆದಿತ್ತು, ಹೆರಳು ತಾಗಿತ್ತು,

ಆಕೆಯ ತಲೆಯು ನನ್ನತ್ತ ಬಾಗಿತ್ತು,

ನನ್ನ ಭುಜವೇ ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು,

ಕೋಮಲ ಕೂದಲೇ ತಲೆದಿಂಬಾಗಿತ್ತು,

ಹೆರಳಂಚು ಮೀಸೆಗೆ ಕಚುಗುಳಿಯಿಟ್ಟಿತ್ತು.

..........

“ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಚಹಾ ಟೈಮ್ ಅದ ನೋಡ್ರೀ,”

ನಿರ್ವಾಹಕ ಅಂದ, “ಕುಡಿದು ಲಘೂನ ಬನ್ರೀ.”

ನನಗೋ ಚಹಾದ ಚಟ, ಈಕೆಗೆ ನಿದ್ರೆಯ ಆಟ,

ಕಿಡಕಿ ತೆಗೆದಾಕೆಯ ನಡತೆ, ನನಗದಂದು ಪಾಠ,

ಗೆದ್ದಿತ್ತು ಯೋಗಿಯ ಹಠ, ಇದ್ದರೂ ತೊಳಲಾಟ.

............

ಪಯಣ ಸಾಗಿತ್ತು, ಚಿತ್ತಕೆ ಪಿತ್ತವೇರಿತ್ತು,

ನನಗೂ ನಿದ್ದೆಯ ಜೋಂಪು ಮೆಲ್ಲಗೇರುತ್ತಿತ್ತು,

ನಾಲಿಗೆ “ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿ” ಗುನುಗುತ ನಲಿದಿತ್ತು,

ಮೈಮನದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ “ಆನಂದ ಲಹರಿ” ಆವರಿಸಿತ್ತು,

ಹೃದಯ ಸಂಸ್ಕಾರ, ಚಿತ್ತ ಮನೋಹಾರ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.

............

“ಧಾರವಾಡ ಬಂತ ಇಳೀರಿ, ಲಗೇಜ್ ಜೋಪಾನ್ರೀ,”

ನಿರ್ವಾಹಕನ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತ ಜೋರಾಗ ಬಂತ ನೋಡ್ರೀ,

ಎದ್ದರೆ, ತಲಿ ಆಕಿಯತ್ತ, ಆಕಿಯ ತಲಿ ನನ್ನತ್ತ ಬಾಗಿತ್ತ,

ಮೈಮರೆತ ನನ್ನ ಕೈಯಾಗ ಆಕಿ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗ್ ಇತ್ತ,

ನಸುನಗುತ ತಳ್ಳಿದಳು ನನ್ನ ಕೈಯ ಮೆಲ್ಲನೊತ್ತಿ ನನ್ನತ್ತ.

ತುಟಿ ಕಚ್ಚಿ, ನಗು ಮುಚ್ಚಿ ಅಂದಳು ಆಕೆ, “ಪಾಪ ತ್ರಾಸ ಕೊಟ್ನಲ್ಲ”,

ನಾ ಅಂದ, “ಅಂತಿಂತ ತ್ರಾಸು ಇದು ಅಲ್ಲ, ಇದರಂತ ತ್ರಾಸ ಮತ್ತಿಲ್ಲ”,

ಆಕೆಯನು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಭಾರದಿಂದ ಬೆರಳಂಚಿನಲಿ ಬೈ ಹೇಳಿ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟೆ,

ಆದರೇಕೋ ತಿಳಿಯದು ಆಕೆಯನ್ನು ಮನಸಲ್ಲೇ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟೆ, ಕಟ್ಟಿಟ್ಟೆ,

ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ವಾಯು ವಿಹಾರಕ್ಕೆಂದು ಇಂದು ಹೊರ ಬಿಟ್ಟೆ.

ರಚನೆ: ಡಾ. ಪ್ರಭಾಕರ್ ಬೆಲವಾಡಿ

ಶ್ರೀ ಶಾರ್ವರಿನಾಮ ಸಂವತ್ಸರ, ಉತ್ತರಹಳ್ಳಿ, ಬೆಂಗಳೂರು. ಕ್ಯಾಂಪ್ ಹೈದರಾಬಾದ್.

ಮಧುಚಂದ್ರ ಹೀಗೊಂದು

 ಮಧುಚಂದ್ರ ಹೀಗೊಂದು 

ಸೆರಗ ಸರಿಸಿ ನಗೆಯ ಬಿಟ್ಟೆ

ಲೋಟ ತುಂಬ ಹಾಲು ಕೊಟ್ಟೆ

ಹಣ್ಣ ಕಚ್ಚಿ ತುಟಿಯಂಚಲಿಟ್ಟೆ 

ತುಟಿಗೆ ತುಟಿಯ ತಂದು ಬಿಟ್ಟೆ.

ನಿನ್ನ ಬೆರಳ ಆಡ ಬಿಟ್ಟೆ

ನನ್ನದನ್ನೂ ಹರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ಎತ್ತಿ ನನ್ನ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟೆ

ಉರುಳಿ ನಾ ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟೆ.

ಹೆರಳ ಹರಡಿ ಇಳಿಯ ಬಿಟ್ಟೆ

ನಿನ್ನ ಮೊಗವ ಮುಚ್ಚಿ ಇಟ್ಟೆ

ಹಿಡಿದು ರಟ್ಟೆ ಕಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ತುಟಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮುತ್ತನಿಟ್ಟೆ.

ಚಳಿಯ ಸರಿಸಿ ಲಜ್ಜೆ ಬಿಟ್ಟೆ

ನಿನ್ನೆ ನಾನು ಹೊದ್ದು ಬಿಟ್ಟೆ

ನನ್ನ ಪೊರೆಯ ಕಳಚಿ ಇಟ್ಟೆ 

ತುಂಟ ಪೂರ್ತಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟೆ.

ಹಾರಿ ಬಂದ ನನ್ನ ಚಿಟ್ಟೆ

ನಿನ್ನ ತುಟಿಯ ಊರಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ಮೈಯ್ಯ ತುಂಬ ಚುಕ್ಕಿ ಇಟ್ಟೆ

ಸ್ವರ್ಗ ಧರೆಗೆ ಇಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ.

ನನ್ನ ತನವ ಅಳಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಅಡವು ಇಟ್ಟೆ

ನೀನು ನನಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟೆ

ನಿನ್ನ ಸುಖವ ನನ್ನಲಿಟ್ಟೆ.

ರವಿಯೇ ನೀ ಉದಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ

ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಏಕೆ ಪಟ್ಟೆ

ಪರದೆ ಏಕೆ ಸರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ 

ನನ್ನ ಬತ್ತಲೆ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ.

https://images.app.goo.gl/JknLHyFkcs6ta19V9